Monday, 11 August 2014

സ്മൃതിനാശം

സ്മൃതിനാശം 
=============
പ്രിയതേ..,
ഇനി ഒരിക്കലും തിരിച്ചു കിട്ടാതെ പോകുന്ന എന്‍റെ ഓര്‍മ്മകളെ തിരിച്ചു പിടിക്കാമെന്ന് ഞാന്‍ വ്യമോഹിക്കുന്നില്ല . ഇടയ്ക്കെന്നിലേക്ക് തിരിച്ചുകിട്ടിയ എന്‍റെ സ്മൃതികളെ .. ഞാന്‍ നിനക്കായി എന്നേക്കുമായി കുറിച്ച് വയ്ക്കുകയാണ് . അടുത്ത നിമിഷം മുതല്‍ ഞാന്‍ വീണ്ടും alzheimer's (സ്മൃതിനാശം) എന്ന നീരാളിയുടെ പിടിയിലേക്ക് നടന്നു കയറി നീയെന്ന എന്‍റെ ഉണര്‍വിനെ.. ഊര്‍ജ്ജത്തെ ..മറന്നു തുടങ്ങും മുന്നേ ... നീ അറിയുക .. മുന്നേ വായിച്ചു കളഞ്ഞ ഒരു കുറിപ്പ് .. "നിന്നെ മറക്കുകയെന്നാല്‍ മരണമെന്ന് .." അതെ ... ഞാന്‍ ഇപ്പോള്‍ മരണം കൊതിച്ചു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു . ഓര്‍മ്മയുടെ അവസാന കണികയും തുടച്ചു നീക്കപ്പെടും മുന്നേ .. വീണ്ടും ഞാന്‍ നിന്നെ മറന്നു തുടങ്ങും മുന്നേ .. നിന്നെ ഞാന്‍ എത്രത്തോളം സ്നേഹിക്കുന്നുവെന്ന് നീ അറിയുക .. ഒരു വശം ചരിഞ്ഞു, തിരിച്ചു കിട്ടിയ എന്‍റെ സ്മൃതികളെ പുല്‍കി എല്ലാം മറന്നു , നീ ഉറങ്ങുന്ന ഈ വേളയില്‍ .. ഇനി ഒരു ഇണചേരല്‍ നമുക്കുണ്ടാകുകയില്ലെന്നു അറിഞ്ഞു കൊണ്ട് .. ഇനിയും നിന്നെ മറന്നു സ്മൃതിനാശം വന്നു ഈ ലോകം കാണുവാന്‍ ഞാനിഷ്ടപ്പെടുന്നില്ല . നിന്നോടുള്ള തീവ്രമായ എന്‍റെ അനുരാഗം വിരല്‍ത്തുമ്പിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങുന്നത് പോലും അറിയാന്‍ കഴിയാതെ ഇനിയും എനിക്ക് ജീവിക്കണ്ടാ ...! മരണത്തിന്‍റെ കൈകള്‍ എന്നെ പുണരുമ്പോഴും നിന്നോടുള്ള സ്നേഹം എന്‍റെ മനസ്സിലുണ്ടാവണം . അതുകൊണ്ട് ഞാന്‍ എന്നെ ഇവിടെ അവസാനിപ്പിക്കുകയാണ് .. എന്നേക്കുമായി !
നിന്നെ ഓരോ അണുവിലും ഉള്‍ക്കൊണ്ട് സ്നേഹിച്ചുകൊണ്ട് .. എന്‍റെ പ്രണയിനിക്ക് വിട !
I  U

മഴനൂലുകള്‍

മഴനൂലുകള്‍ക്കിടയിലൂടെയാണ് ഞാന്‍ എന്‍റെ പ്രണയത്തെ തിരിച്ചറിയുന്നത്‌ . കണ്ണുകളില്‍ വശ്യഭാവമുണ്ടായിരുന്നു .. ആരെയും പ്രണയത്തിലാഴ്ത്തും വിധം . ഒരു നിമിഷം എനിക്കു തോന്നി ഞാന്‍ എത്രയോ മുന്നേ അറിയുകയും പ്രണയിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടതായിരുന്നു എന്ന് . പ്രണയം തിരസ്കരിക്കാനുള്ളതല്ല എന്നെന്നെ പഠിപ്പിച്ചതും ആ മഴനൂലുകളാണ് .. ഇപ്പോള്‍ എനിക്ക് പ്രണയമാണ് .. തഴുകുന്ന കാറ്റിനോട് .. ഒഴുകുന്ന പുഴയോട് .. നനുത്ത മഞ്ഞിനോട്... ഈറന്‍ നിലാവിനോട് .. നീലരാവുകളോട്.. പീലി വിടര്‍ത്തുന്ന മയിലിനോട് .. ആര്‍ദ്രഗീതങ്ങളോട്... ഒടുവില്‍ എന്നില്‍ പ്രണയം ജനിപ്പിച്ച ആ കണ്ണുകളോട് .. പിന്നെ ..... പിന്നെ .... നിന്നെ പ്രണയിക്കുന്ന എന്നോടും !

Saturday, 9 August 2014

എം ടി യുടെ കഥകള്‍ 1

എം ടി യുടെ കഥകള്‍ 1
--------------------------------------- 
ഷെര്‍ലക്ക്
**************
നായകന്‍ ഒരു ആത്മഹത്യാശ്രമത്തിന്‍റെ പരാജയത്തിനു ശേഷം ഇന്ത്യയില്‍ നിന്നും അമേരിക്കയിലുള്ള ചേച്ചിയുടെ അടുത്ത് ഒരു മാറ്റത്തിനു വേണ്ടി എത്തുന്നിടത്താണ് കഥ തുടങ്ങുന്നത് . ഷെര്‍ലക്ക് എന്ന പൂച്ച ചേച്ചിയുടെ വീട്ടിലെ അംഗത്തെ പോലെയാണെങ്കിലും നായകന് അത് അംഗീകരിക്കാന്‍ വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടായി തോന്നി . മറ്റൊന്നുമല്ല .. തന്‍റെ സ്വകാര്യതയില്‍ പൂച്ച കടന്നുകയറ്റം നടത്തുന്നു എന്ന തോന്നല്‍ കൊണ്ട് . പലതവണയും ഈര്‍ഷ്യ ഉണ്ടാക്കുന്ന തരത്തില്‍ പൂച്ച പെരുമാറുകയും, ഒരു ചാരനെപ്പോലെ വര്‍ത്തിക്കുകയും, ചേച്ചി വരുമ്പോള്‍ പകല്‍ ഉണ്ടാകുന്ന സംഭവ വികാസങ്ങള്‍ അവര്‍ക്കു മാത്രം സംവദിക്കാന്‍ കഴിയുന്ന ഭാഷയില്‍ ചേച്ചിയെ അറിയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു . അവസാനം തന്റെ കൈയ്യില്‍ ആകെ ശേഷിക്കുന്ന തുക ചിലവാക്കി ഒരു മദ്യം വാങ്ങി പൂച്ചയെ കുടിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു . എന്നിട്ട് മദ്യപിച്ചവശനായ നായകനെ പൂച്ച ഉറങ്ങിക്കോ എന്ന് പറഞ്ഞു നെഞ്ചില്‍ തടവി അമ്മയെപ്പോലെ പെരുമാറുമ്പോള്‍ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് അയാള്‍ കണ്ണടയ്ക്കുന്നിടത്തു കഥ തീരുന്നു . ഒരു വ്യത്യസ്ത ശൈലിയില്‍ എം ടി കഥ പറഞ്ഞു പോകുന്നു . മൃഗങ്ങള്‍ക്കും മനസ്സുണ്ട് .. ഭാഷയുണ്ട് .. മനസ്സിലാക്കാനുള്ള കഴിവുണ്ട് എന്ന് പറഞ്ഞു വയ്ക്കുന്നു
നന്ദി നമസ്കാരം !

Friday, 8 August 2014

പ്രകൃതിയുടെ വികൃതി

പ്രകൃതിയുടെ വികൃതി 
======================
നീയെന്നില്‍ പ്രളയമായി പതിച്ചിട്ടും 
എന്‍ സത്തയെന്നില്‍ നിന്നടരാതെ ...
കാല്‍ക്കീഴില്‍ നിന്നൂര്‍ന്നിറങ്ങുമെന്‍ 
അസ്തിത്വ പോഷകങ്ങളെല്ലാം 
ഒലിപ്പിച്ചെടുത്തിട്ടുമിപ്പോഴും 
വേരറ്റുപോകാതെ ഞാനും !

വിരഹിണി രാധ

വിരഹിണി രാധ
=================
നാളെത്രയായിങ്ങനെ നീ വരും ചാരെ ..
നാളെയെന്നു ഞാന്‍ സ്വപ്നം കാണ്മൂ കണ്ണാ
നാളെയെന്നതും നീണ്ടുപോകുന്നൂ സഖേ..
നാളെയെന്നതുമിനി വരികയില്ലെന്നോ ? 
പ്രണയമെന്നതിത്രമേല്‍ നോവാകുമോയെന്നു
പ്രണയിനിയിവള്‍ വിരഹത്തിലുഴറിടുമ്പോള്‍
കനവിലായ് നിറഞ്ഞിട്ടുമെന്തേ നീ കണ്ണാ
നിനവിലായ്‌ ഒരു മാത്ര ദര്‍ശനമേകാതെ !
എന്തേയെന്നരികില്‍ വരാതെ നീ കണ്ണാ ..
ആടിയും പാടിയും തോഴിമാര്‍ ചുറ്റുമുണ്ടോ ..?
വരമതു നീയെനിക്കേകുമോ കണ്ണാ ..
വരും ജന്മമെങ്കിലുമെന്‍റെ മാത്രമാകുവാന്‍ ..!
നാളെത്രയായിങ്ങനെ നീ വരും ചാരെ ..
നാളെയെന്നു ഞാന്‍ സ്വപ്നം കാണ്മൂ കണ്ണാ ....

Monday, 4 August 2014

സാഫല്യം



""ചീനൂ ... ചീനൂ .... ഈ ചെക്കന്‍ ഏടെ പോയോ ന്തോ ..?
അമ്മാളുവമ്മയുടെ വിളികേട്ടിട്ടും അവന്‍ മിണ്ടീല്ലാ ..
എന്‍റെ മനസ്സ് പൊടിഞ്ഞു നീറുന്നതു ആര്‍ക്കും കാണണ്ടല്ലോ ..
കുളക്കടവില്‍ രണ്ടും കൂടി മിണ്ടുന്നത് കണ്ടപ്പോ ന്‍റെ ചങ്ക് പൊടിഞ്ഞു . ചീനു പൂവാ ഇനീം ഇവിടെ നിക്കണില്ലാ .. ഹും ! ""

... ഏറെ വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് ശേഷവും മറക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല ഒന്നും ഇപ്പോഴും ! തിരിച്ചു വന്നത് എന്തിനാണെന്നറിയാത്ത വിധം കാലമെന്നില്‍ മാറ്റങ്ങള്‍ വരുത്തിയിട്ടുണ്ട് .. എന്നാലും ഒരു നീറ്റലുണ്ട് ... സേതുലക്ഷ്മിയും സേതുനാരായണനും ഇപ്പോഴും കാണുമോ ഈ നാട്ടില്‍ ? സുഖായി ജീവിക്കണുണ്ടാവും എവിടെയായാലും ... പേരുകൊണ്ട് പോലും ചേര്‍ന്നവരല്ലേ... !! 25 വര്‍ഷത്തോളമായില്ലേ ...
ചീനൂനെ ഓര്‍ക്കുന്നുപോലുമുണ്ടാവില്ല !

...അമ്മാളുവമ്മ പാവമായിരുന്നു .. അനാഥനായ ശ്രീനിവാസന്‍ സനാഥനായതും പഠിച്ചതും ആയമ്മയുടെ കാരുണ്യം കൊണ്ടാണ്. ഡിഗ്രി പരീക്ഷയുടെ റിസള്‍ട്ട് പറയാന്‍ ചെന്നതായിരുന്നു കുളക്കടവില്‍ . ഉള്ളിലെ മോഹങ്ങള്‍ എല്ലാം അവളോട്‌ പറയാന്‍ .. എനിക്ക് വേണ്ടി കാത്തിരിക്കണമെന്ന് പറയാന്‍... പക്ഷേ !

അമ്മാളുവമ്മ വില്ലേജ് ഓഫീസില്‍ കൂട്ട് ചെല്ലാന്‍ പറഞ്ഞപ്പോള്‍ എന്തിനെന്നു ചോദിച്ചില്ല . ഇത്രയും കാലം നന്ദിയോ കടപ്പാടോ തിരികെ കൊടുക്കാന്‍ പറ്റിയില്ല , ഇനിയെങ്കിലും ആയമ്മയുടെ ഇഷ്ടത്തിനനുസരിച്ച് ജീവിക്കാന്‍ നിശ്ചയിച്ചാണ് തിരികെ വന്നത്.
ഓഫീസിനകത്തേക്ക് ചെല്ലാന്‍ പ്യൂണ്‍ വിളിച്ചപ്പോഴാണ് ഓര്‍മ്മകളില്‍ നിന്നും മടങ്ങിയത് . ഒരു ചെറുപുഞ്ചിരിയോടെ ഇരിക്കുന്ന ആയമ്മയെ കണ്ടപ്പോള്‍ എന്താണെന്ന ഭാവത്തില്‍ നോക്കി . ചീനൂ എന്ന വിളി കേട്ടു ഞെട്ടി ഓഫീസറുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി . കണ്ടു മറന്ന മുഖം പോലെ മുന്നില്‍ സേതു നാരായണന്‍ !

എന്നോടൊപ്പം കാറിലിരിക്കുന്ന പഴയ കൂട്ടുകാരന്‍റെ മുഖത്ത് ഒരു കള്ളച്ചിരി ഉണ്ടിപ്പോഴും ! എത്ര ചോദിച്ചിട്ടും അവന്‍ ഒന്നും പറയുന്നില്ല . ഇതിനിടയില്‍ അവന്‍റെ വീട്ടില്‍ കൊണ്ട് പോയി ഭാര്യയെയും കുട്ടിയേയും കാണിച്ചപ്പോള്‍ ശരിക്കും ഞെട്ടി . അതെന്‍റെ സേതുവല്ലായിരുന്നു ! അവളെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചപ്പോള്‍ പറയാതെ ഒഴിഞ്ഞുമാറി . ഒരു യാത്ര പോകാന്‍ വരണം എന്ന് പറഞ്ഞു വിളിച്ചിട്ടു വന്നതാണ് . എന്നിട്ടും മിണ്ടുന്നില്ല .. എങ്ങോട്ടെന്നും പറയുന്നില്ല ! ഒടുവില്‍ ഒരു ആയുര്‍വേദ ചികിത്സാകേന്ദ്രത്തിന്‍റെ ഗേറ്റ് കടന്നു കാര്‍ മുന്നോട്ടു ചെല്ലുമ്പോള്‍ എന്നെ മോഹിപ്പിച്ച പഴയ ചിരിയോടെ ഞങ്ങളെ സ്വീകരിക്കാന്‍ ഇറങ്ങിവരുന്ന എന്‍റെ സേതു ... ഡോക്ടര്‍ സേതുലക്ഷ്മി .. !! സേതുനാരായണന്‍റെ പ്രണയം നിരസിച്ചു എനിക്ക് വേണ്ടി മാത്രം കാത്തിരുന്ന എന്‍റെ സേതു ... !!